تبليغاتX
:: طنزسرایه های گاز اشک آور ::

                                               خواستگاري

 

        پريشبا          رفته         بوديم                 با         ننمون     خواستگاري !

        خونهء    اونكه  هي    مي گفت                بگو      منو        دوسم   داري !

 

        پريشبا         رفته         بوديم                 با    كلي   ذوق   و شور  و  شر!

        يه    دستمون   يه    دسته   گل                 يه       دستمون       شيرني  تر!

 

        تا     كه    رسيديم     خونشون                 بعد     سلام      و   خوش و بش

        هنوز     ما     ننشسته    بوديم                 بازجويي ها     شروع    شد ش !

 

       دوماد   چه  كاره  هست   حالا؟                 ماشين   چي   داره   زير   پاش؟

       مدرك     تحصيليش       چيه ؟                 چي   ارث   رسيده   از   باباش؟

 

       ننم     جواب    داد :       پسرم                  نجيبه      و      سر   به  زيره !

       آخر      درسشه     ،       داره                  كارداني     ارشد       مي گيره !

 

       صحبت      ماشين        نكنين                  چون   يه   دونه    واسش    كمه

       شركت    واحد  ،           الانه                  زير         بليط ِ         بچه مه !

 

       غصهء      جاشم      نخورين                   نمرده       كه      هنوز   ننش !

       يه    وام    مسكن     ميگيريم                   مي ديم    واسه    رهن  خونش !

 

       تا    ننم   اين    حرفارو   زد                    اوضاع    حسابي    قاطي   شد !

      نفهميدم       چرا    ،      ولي                    باباش       حسابي    شاكي  شد !

 

       چايي   داغ و            يكدفعه                   بالا داديم   ما   هورت  و هورت!

       بعدش     هم    اومديم   خونه                   يعني   كه   ما   شديم    ديپورت !

 

       پريشبا       وقتي        مي گم                  يعني    چهار،  پنج   سالِ    پيش

       من    كه     هنوز      مجردم                  اون   ولي   از   من    زده  پيش!

 

      من   با    يه   مدركِ   ليسانس                  شبها      مي خوابم    زير    پل!

      اون  واسه  بچه اش  مي خونه                  حسني    نگو  ،   يه   دسته گل !

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در جمعه هجدهم خرداد 1386 و ساعت 0:53 | |

                        

                                                     آقاي فردوسي ببخشيد

 

                          آقاي فردوسي ببخشيد!

                          شرمنده ام از اينكه بي موقع شما را

                                                                بيدار كردم!

                          هرچند مي دانم شما اين روزها را

                          از دست ما يك لحظه آرامش نداريد،

                          هرچند مي دانم شما در داخل قبر

                          دائم به روي ويبره هستيد!

                          اما ببخشيد            

                          بايد كه موضوع مهمي را هم اكنون

                                                       با قيد  دو- فوريتي ابلاغ سازم !

                          آخر به احساسات من بد جور توهين

                                                                گرديده بازم !

                          آخر جديدا

                          يك عده آدم ، آدم بد

                          يك فيلم  اكرانيده اند  آن سوي دنيا

                                                                با نام سيصد !

                          آقاي فردوسي نمي دانيد آخر

                          آنهاچگونه

                          با خودرو فيلم و سياست

                                                       حيثيت ملي ما را زير كردند !

                          يعني خشايار

                                    شاه بدون  ه ء ما را

                                                      با چه نگاه  و فرمتي تصوير كردند !

 

                          چي ما كجا بوديم آن موقع ؟ ببخشيد،

                          ما جملگي مشغول انجام اموري

                                                      خيلي مهمتر از تئاتر و فيلم بوديم :

                          يك عده مان با افتخار و باد و لبخند

                                                      مشغول امر آبگيري

                                                                                در سد سيوند !!

                          يك عده مشغول دكل كاري به ناچار

                                                     نزديك منزلگاه سركار !

                          يك عده هم نزديك هاي نقش رستم

                                                     مشغول امر راهسازي ،

                                                    باقي مان هم مي نموديم

                                                                             موبايل بازي !!

                          ( ا  راستي اس-ام اس تازه چه داريد ؟! ) 

 

                          اكنون نباشد هيچ چاره

                                               جز اينكه بفرستيد رستم را دوباره !

 

                                     *      *      *      *      *      *

 

                          هم ميهنانم ،دوستان، شرمنده هستم

                          اكنون  رسيد   اس-ام-اسي   تازه به دستم

                          در آن نوشته :

                          چون كارت سوخت اسب رستم

                                                 صادر نگشته

                                                        فعلا نمي تاند بيايد

                                                       يك چند وقت ديگر اما

                                                                         البته ،..... شايد.

                          پس چاره اي نيست،

                          در پاسخ اسپارت ها در فيلم سيصد

                                        ما مي رويم و جاش مي سازيم سي ......سد !!!

 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در جمعه یازدهم خرداد 1386 و ساعت 22:55 | |