تبليغاتX
:: طنزسرایه های گاز اشک آور ::

 

سال نو را به همهء دوستان گلم تبریک می گم.

 

شاد باشیدوسربلندوالهی خنده از لباتون دور نشه

                                  

                                       فشار خون!!

نو بهاران گشت و  بلبل داد  شادي   را  نويد

هموطن باشد مبارك  بر  تو  اين   عيد سعيد

شادمان   باشي   الهي ،  وقت   ديد و  بازديد

گر چه من خيري نديده ام از اين  سال جديد

 

                                 چونكه   از  بخت بدم   در  ابتداي   روز  عيد

                                 اين    فشار  خون   بنده   ناگهان   بالا   پريد!

 

 زنگ زد  فوري  به درمانگاه   با  همراه   خود

سردبير  ما   چو  از  اين  حال   ما   آگاه  شد

گفت بشتابيد  چون ، از  بسكه   لُنبيده     نخود

غش   نموده   شاعر  ما  طفلكي،   توي   كمد

 

                                تا رسيد اورژانس  رنگ بنده  قرمز شد  شديد!

                                اين   فشار خون    بنده   باز   هم    بالا  پريد!

 

گفت دكتر : «گاز اشك آور تو بايد  كم كمك»

بهر خود   ممنوع سازي  طعم   شوري و نمك

لب نزن هرگز تو بر چيپس و خيار شور و پفك

ورنه  ديگر   بر نمي آيد   ز  دست من كمك

 

                               چونكه گوشم   اين سخن  از جانب دكتر  شنيد

                               اين   فشار خون  بنده    باز   هم    بالا    پريد!

 

گفتمش:« آخر دُكي جان،  رفته  گر بالا   فشار

نيست  تقصير  نمكدان  و  نمك  يا  كه  خيار!

بيخود از قلبم نگير  عكس و  اكو   يا كه   نوار

هيچ مي داني چرا گشتم  به  اين  مشكل  دچار

 

                              رفته بودم  اين  شب عيدي   من  از بهر  خريد

                             اين    فشار خون  بنده    باز   هم    بالا    پريد!

 

رفته بودم  تا  بپرسم  از غضنفر  يك  سؤال

اينكه  آيا  چند  باشد  نرخ  سيب  و پرتقال؟

چند باشد قيمت  اين  ميوه هاي  ريز و كال؟

داد وقتي پاسخم   بد جور  خوردم  ضد حال!

 

                            رفت از كف اين توانم ،پشت من  ناگه  خميد

                            اين  فشار خون   بنده   باز   هم   بالا   پريد!

 

با خودم گفتم كه  بي ميوه  چه خواهد شد  مگر؟

جاي  آن  از   بهر   مهمانان  تو  شيريني  بخر!

باقلوا ،  دانماركي  و   ناپلئوني    يا   اينكه   تَر !

زين  سبب   رفتم   سويِ   قنادي  مشتي  صفر!

 

                             ليك او  هم  كرد  ما  را  با  جوابش  نا اميد!

                             اين    فشار خون  بنده   باز  هم   بالا  پريد!

 

گفتم:«  آخر  كيست  پاسخگوي  اجناس گران؟

كيست   پاسخگوي    نرخ ِ  نارگيلي  و   زبان؟!

كيست  كو  ما را دهد يك جنس  ارزاني  نشان؟

از  كه جويم  چاره ي  اين  درد   بي درمانمان؟»

 

                             گفت مي پرسم  برايت  وقت  تبليغ  از  حميد!

                              اين     فشار  خون  بنده  باز  هم  بالا  پريد!

 

                                                                                                        

 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت 19:48 | |

 

چار قلو!

 

چارشنبه  ساعت سه

 

يك اتاق  چار در سه

 

روي نيمكت يك جواني

 

انتظاري   را   نشسته!

 

رو به يك در اين  نگاهش

 

رو به ساعت  آن نگاهش

 

گاهگاهي  هم به  عكس بچهء  تخسي كه برده

 

                     دومين  انگشت خود را

 

                             تا به نزديك دماغش !!

 

                 معني  انگشت دوم  روي   بيني گاه

 

                 يعني     كه  خفه  يا  هيس

 

                                   اينجا  هست  زايشگاه !!

 

 

     *         *        *        *

مي شود در باز و وارد مي شود با رقص باله

 

يك  پرستار  جواني  در حدود   شصت  ساله!

 

در  حدود  يكصد و پنجاه كيلو !

 

                         صورتش مانند  لولو !

 

تازه  دانستم چراي  گريه ء   نوزاد  در بدو تولد !!

 

چند متر آيد جلوتر

 

پرسد از من :« حضرت بابا شمايي !»

 

گويم آري ، زايمان بوده موفق؟

 

گويد: « آري »

 

پرسم از او هست دختر يا پسر؟ گويد :پسر! پرسم پسر؟

 

گويد كه دختر !        پرسمش آخر چه باشد ؟

 

گويد او هم هست دخترهم پسر از هريكي دوتّاست آخر!!

 

مي شود آوار بر روي سرم دنيا سراسر!

 

مات مي مانم كه آخر،با كدامين دست

 

                              چپ يا راست

 

                              بايد من بكوبم بر ملاجم !؟

 

              تا كه تسكين يابد اين درد عميق و لا علاجم !

 

مي رود يك آن ر‍ژه  در پيش چشمم :

 

شير خشك و پوشك و پستانك وكيف و مداد و كفش و دفتر

 

خرج دانشگاه و سرويس عروس شام دامادي و صدها خرج ديگر

 

تازه اينها با توان چار آيا مي شود هرگز ميسر!؟

 

مي دهد من را تسّلا

 

آن دراكولاي زيبا ! : « غم مخور زيرا شنيدم من همين امروز دولت

 

                         م‍‍ژده داده يكصد و بيست و سه ميليون فرد راحت

 

                                جاي دارد كشور ما

 

                                                   پس بگو بيكار ننشينند ملت !!»

مي كنم او را نگاهي

 

 

         مي كشم از سينه آهي

 

                     گويمش آنكس كه گفته

 

                   اينچنين الفاظ ماهي!

 

   گو بيايد بهر جبران

 

         تا كند پرداخت الان

 

               خرج زايشگاهتان را

 

                                 يا كه شير خشك اينان !!

 

 

 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385 و ساعت 0:4 | |

                   اکس پارتی !                                                   

                           پریشبا           رفته                بودیم 

 

                           با  بروبچ            به            مهمونی

 

                          یه جا    که   هر    چی    تو    دلت

 

                          می خواست   می شد    بترکونی

 

 

                          پریشبا          رفته                  بودیم

 

                          یه        پارتی             ناز  و مامان!

 

                         یه   جایی  که با دوبس و دوبس 

 

                         هر کی  می خورد  تکان تکان ! 

 

 

                        همونجا   بود   که     کامی   جون 

 

                        اومد    با     یک         تیپ     خفن 

 

                        یه     قرصی     انداخت    بالا   و 

 

                       یه      دونه      هم   داد   واسه   من 

 

 

                       اول       کار      که         خوردمش 

 

                       قرصه چه فازی داشت می داد 

 

                       تو         جاده های            هپروت 

 

                      حاجیت چی گازی داشت می داد ! 

 

 

                       من   دیگه      بت من        بودم     و 

 

                      کامی         سوپرمن         شده بود ! 

 

                      مشت      می زدیم      به      همدیگه 

 

                      مشتامون             آهن         شده بود 

 

 

 

                      دلم      می خواست           پربگیرم 

 

                      برم          تو         اوج           آسمون

 

                      لپای               ماهو                  بکشم

 

                      بیارمش            تو              خونمون 

 

 

                      به         قصد         پرواز    دوتایی

 

                      از      روی       ایوون        پریدیم

 

                     الان             کنار                    پنجره 

 

                    بخش           سوانح         خوابیدیم !

 

 

 

                 رفته         تو    گچ     دو    دست  من

 

                 له      شده              کامی        گردنش

 

                 من      دو     تا    پام       شکسته     و

 

                کامی              شکسته         باسنش !

 

                                                                                                                                                                                               

                                                                   

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در پنجشنبه هفدهم اسفند 1385 و ساعت 0:24 | |

آن  شخص که چیزکی !!  ز شهرام گرفت

                                                  چون رفت  دبی   خیالش   آرام  گرفت!

شهرام  که  وام  می گرفتی  همه  عمر

                                                 دیدی که هر آنچه خواست انجام گرفت!

                                   *            *            *

آن فرد  که شهرام  به او  عیدی ! داد

                                                 وقتی که  گرفتنش  تو  گویی  که  بزاد!

حالا   که   فرار   کرده   و    جیم  شده

                                                 آسوده خیال   گشته  و  راحت  و   شاد!   

 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در سه شنبه هشتم اسفند 1385 و ساعت 23:38 | |

                              سوزدم جایی ...!

 

        دوستان، همشهریان، یاران  دیرینم  سلام        کاشکی ایامتان  بر عکس  من باشد به کام

 

        اتفاق  ناگواری   چونکه   رخ داده   برام        زندگی دیگر در این دنیا شده بر   من  حرام

 

                                          روی من باشد سیه شرمنده ام در یک کلام

 

                                          سوزدم جایی ، نمی تانم  بگویم  من  کجام!

 

        سوزشم از ماچ آن زنبور لا کردار نیست          زان نشیمن گز ویا زان عقرب جرار نیست

 

        سوزشم از آتش کبریت   یا  سیگار نیست          لاجرم   آتش نشانی هم   علاج کار  نیست

 

                                         درد من دردیست پنهانی که می سوزد مدام

 

                                          سوزدم  جایی ، نمی تانم  بگویم  من  کجام!

 

        چونکه می بینم شود اجناس هرروزه گران       نرخ مرغ ونرخ گوشت و نرخ آب و نرخ نان

 

       زیر خرج زندگی مانده است هر پیرو جوان      با چنین اوضاع و احوالی  ولی  در این  زمان

 

                                         دولت ما   می دهد  هردم  به  ارزانی پیام

 

                                        سوزدم جایی ، نمی تانم  بگویم  من کجام!

 

        چونکه می بینم اجاره رو به بالا می رود          با   چنان  نرخ صعودی  تا    ثریا   می رود

 

       طفل مستاجر همانجا یکدفعه  وا  می رود      موجر اما در عوض خوشحال و شیدا  می رود

 

                                         دوست دارم تا زنم  فریاد  روی پشت بام

 

                                         سوزدم جایی ، نمی تانم بگویم من کجام !

 

        چونکه می بینم به دریا یا که در صحرای لوت    دم به دم  با  یک  نسیم ساده ای   در حد فوت

 

        می کند  هر لحظه  در اینجا  هواپیما سقوط         قیمت جان می شود هم قیمت کشک و قروت

 

                                       جان سیصد تا مسافر می شود ناگه تمام

 

                                       سوزدم جایی نمی تانم بگویم من کجام!

 

       ای که می پرسی چرا آخر نمی خوانم کتاب        گرچه باشد حرف تو البته یک حرف حساب  

 

       یک سری امشب بیا با من به ایستگاه سراب        تا خودت گیری عزیز من سوالت را جواب

 

                                      قیمتش بالا است آخر چون طلا و نقت خام

 

                                      سوزدم جایی ، نمی تانم  بگویم  من کجام !

 

        یک پژو،انژکتوری،اسپورت،با رنگ سفید            اصغراز بنگاه دیشب با دو صد شادی خرید!

 

       چون زدش استارت، چشمانش دگر جایی ندید           همره  فرمان و دنده  تا  به اتمسفر پرید !

 

                                      چونکه دیدم سوخت من هم سوختم با آن عوام

 

                                        سوزدم جایی ، نمی تانم  بگویم  من  کجام !!

 

 

بازم باید تشکر کنم از آقای ناصری عزیز به خاطر کاریکاتور قشنگشون،این عباس آقا اینقدر گُله

که این روزها وبلاگ منو بیشتر آپ میکنه تا مال خودش !حتما یه سری بهش بزنین لینکش همین کناره!

 

 

 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در چهارشنبه دوم اسفند 1385 و ساعت 0:45 | |