تبليغاتX
:: طنزسرایه های گاز اشک آور ::
اینم دو طرح فوق العاده زیبا و رمانتیک ! در رابطه با شعر زیر از دوست بسیار خوبم مهدی پورخاک :

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 و ساعت 20:17 | |

 با تشکر از شما

 

با تشکر از شما می خوام بگم :

 

«محض این دلی که خیلی خر شده »

 

        « مارو از یاد نبرین »

 

              « اخه بار اوله  اینجوری دربدر  شده !!»

 

با تشکر از شما می خوام بگم :

 

«که همین  پیرهن  راه راه مدل گورخری

 

                                   بهتون  خیلی میاد

 

                                  اگه اون پاچه ها رو بالا ندین خیلی زیاد!! »

 

با تشکر از شما می خوام بگم  :

 

               « دیگه این قلبمو خط خط نکنین!»

 

                                         «لااقل اگر میشه »

 

                               «وقتی که   یاهو مسنجر  رو  شبا   وا میکنین »

 

                                      «با الاغهای دیگه چت نکنین!»

 

                                            «خلاصه به ما خیانت نکنین!»

 

با تشکر از همه باید بگم :

 

«مبادا که مثل من یه وقت خریت بکنین»

 

«که بخواین زن بگیرین »

 

 « که اگر گرفتین هم  »

 

همون اولش باید برین وصیت بکنین !!

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385 و ساعت 23:25 | |
 

                               دارا وسارا

 

چه خوش گفت گازی که اشک آور است         که   شاعرترین  شاعر خاور  است

 

توانا      بود     هر که      دارا    بود !          چو  دارا    بود     حتما  آقا    بود!

 

که      دارا    ندارد    غم     بیش  و کم          غم کیف  و  کفش   و  مداد  و قلم!

 

به  هر لحظه  خواهد   به   مکتب  رود            به  صبح و به  ظهرو سرشب رود

 

چو    دیپلم  بگیرد  ،  به     کالج   رود           گر اینجا  نشد  او  به  خارج  رود!

 

کجا      دارد      او     غصهء  شهریه             که  باشد  به  پیش   پدر  بورسیه!

 

نشیند    به    بنزش   رود    توی حس !            به  سارا زند   دایما   اس ام اس!

 

همیشه     به   « بیلیاردها»     ول بود              چرا  چون به جیبش  تراول  بود!

 

تراول  ،  همان    پول     نقد و درشت          همان که به  ما شاعران کرده پشت!

 

به   مرده    بزن  پول  ،   از  جا پرد !             رود  بهر خود  بستنی  می خرد!

 

به   ابری   بزن   پول،   باران  شود !              به یک ده بزن پول  تهران  شود!

 

به   زشتی   بزن    تا  که  زیبا   شود              به  میمون بزن ، سیندرلا  شود !!

 

 خلاصه    ندانی     چه ها     می کند             چه ها   با  من و با   شما می کند!

 

                              ندانی     همین  پول   لامصب   است

 

                              که واجب تر از نان روز و شب است

 

 

با  تشکر از دوست بزرگوارم اقای ناصری  که طرح ایشان  زینت بخش این قسمت گردید. 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در جمعه بیستم بهمن 1385 و ساعت 22:3 | |

                                                    نوایی ،  نوایی

 

نوایی، نوایی،نوایی،نوایی

 

                   همه شاکی اند از، سفر هوایی!

 

سوارش شدی زود  وصیت بکن چون

 

ز باندی که برخواست ، مشکل نشیند!

 

گهی عمق دره، گهی بام خانه

 

گهی هم به خشکی   ویا گل   نشیند!

 

به یک قطره باران ، به یک نم نم برف

 

شود فوری پرواز ،    کنسل ،    نشیند!

 

زبس داره تاخیر ، اگر با شتر هم

 

روی زودتر از ان  ، به ساحل نشیند!

 

چو چرخش نشد باز، به صد عشوه و ناز

 

به آن باند پرواز،  چه حاصل نشیند!

 

نوایی ،نوایی،نوایی،نوایی

 

                      سفربی برگشت سفر هوایی!

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385 و ساعت 7:49 | |

                                  خوابنامه

 

ای   که   شادی   یا  اسیر  غصه ای                  گوش کن امشب تو از من  قصه ای

 

قصۀ    وقتی   که    من    خوابیده ام                 قصه   خوابی   که   دیشب   دیده ام

 

قصه ای شیرین تر از این قصه  نیست                دوستان،  تعبیر خواب بنده  چیست ؟

 

خواب دیدم   سوسک   هالتر می زند !                کاکلش  را یک  کچل   فر می زند !

 

یک   شتر   گردن درازی    می کند !                 با   رفیقش    برف بازی   می کند!

 

نیمۀ شب  روی    شا خه   یک   الاغ                 جاز می خواند  به  شادی  توی باغ!

 

فیل   برسر  کرده   یک   تور  سفید !                 موش  شاداماد   هم   از  ره  رسید!

 

خواب  دیدم   من   درون   یک   سبد                 کرگدن   بر  گونه هایم     بوسه زد !

 

یک   دراکولا  مرا   بر   خاک   زد !                 پشت  ناخن های  خود  را  لاک زد!

 

یک    نهنگی    توی    ماهیتابه    بود                 یک  مگس هم   داخل   نوشابه بود!

 

یک    کمانی   یافتم       رمبو   شدم !                عازم      شهر    لیان  شامپو   شدم !

 

خواب  دیدم   من    فروغ   افسرده بود                چون  سرسه تا  شوهررا خورده بود!

 

خواب   دیدم  ،   روزهای    هفته   را                اتفاقات      در    آن ها      رفته    را

 

شنبه    صاحبخانه    جیبم     را   درید                 یک  گدایی  زیست خاور را  خرید !

 

صبح   یکشنبه   ولی   یک     موش پیر              داشت   در   دستش    کوپنهای پنیر !

 

یک  خروسی  هم    دوشنبه  بود  شاد                  چون  عیا لش  را  به  کنتاکی   بداد !

 

ساعتم صبح     سه شنبه      خواب بود                 نصف   شیرپاستوریزه    آب   بود !

 

چارشنبه     مارزنگی        زنگ زد !                  با سبیلش    گربه ای     آهنگ زد !

 

پنج شنبه    یک      هزارپای     سفید                  کفش   از بهر    عیالش   می خرید !

 

صبح  جمعه     باد ماشین    فیس کرد !                بچه فیلی    پوشکش را   خیس کرد !

 

وای من دیشب   چه چیزی   خورده ام !                من     شما را  تا   کجا ها   برده ام !

 

                                    لطف  فرمودید      با من    آمدید

 

خواب من دیگر به پایانش رسید !

 

                                                                                    

 

 

 

 

 

 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت 22:53 | |

در حاشیه نصب دکلهای برق فشار قوی در حریم مقبره فردوسی

 

                                     وزیر فشار قوی

 

«چنین  گفت   فردوسی   پاکزاد»          مرا    اینچنین   روزگاری   مباد !

 

ز نیرو  شما را  بود   یک   وزیر         هم او  کرده  مارا  به  شدت  اسیر!

 

دکل  نصب کرده  به   نزدیک من          شده    علت     شام   تاریک   من!

 

مرا  برق   بگرفته   از  این  دکل           شده موی سر سیخ و بعدش  کچل!

 

«بسی رنج برد م دراین سال سی»         شکایت   نبردم    ولی     بر  کسی

 

کنون  جانم  اما  رسیده    به   لب           از این اهنین غول، از این بی ادب

 

                           *     *    *    *    *    *    *

 

تو   اما      وزیر    فشار    قوی            اگر   خواهی  از نیکمردان  شوی

 

«چو  فردا   برآمد     بلند افتاب»            بدون    سوال   و   بدون  جواب !

 

بیا  غول  خود  را  از  اینجا   ببر            مباش    اینقد ر  در پی   دردسر !

 

وگرنه   به  رستم    بگویم   همی            تو را   گوشمالی دهد    یک کمی !

 

                           زجا برکند این  دکلهای   سست

 

                           تورا حال گیرد اساسی  درست!

  

   این هم یک کار مشترک از من و آقای ناصری عزیز که  روی جلد این شماره ماهنامه بچه مشد اومده    

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در جمعه سیزدهم بهمن 1385 و ساعت 9:8 | |

                           تا اطلاع ثانوی

 

       تا    اطلاع   ثانوی        ارزونی    تعطیله  دیگه!

 

       بپرسی از پیروجوون       فوری بهت  اینو  میگه !

 

 

 

      تا    اطلاع      ثانوی        گرونی  ،  مرد  میدونه!

 

      طفلکی ارزونی  ولی         حبس ابد     تو زندونه !

 

 

 

      تا  اطلاع      ثانوی          از  طرقبه  تا  به  طرق

 

      غول   تورم   همۀ             شهرمونو  کرده   قرق!

 

 

 

      تا    اطلاع     ثانوی         گوشت کیلو7هزارتومن

 

      می گم به قصاب محل       دیگه نه تو  دیگه نه من!

 

 

 

      تا    اطلاع    ثانوی          قیمت خونه...چی بگم؟

 

      می ره به بالامثل جت       لحظه به لحظه , دمبدم!

 

 

 

      تا   اطلاع      ثانوی        مرغهای  شیطون و بلا

 

      برای    صاحبانشون        هی میذارن    تخم طلا!

 

 

 

     تا     اطلاع     ثانوی        هر کی دلش گوجه میخواد

 

      باید     بره    محله ی        اقای         احمدی نژاد!

 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 و ساعت 21:20 | |

بی بی گرافی

 

آن تولید کننده دانشجو بصورت انبوه ، آن ایستاده در مقابل کاهش شهریه ها چون کوه ، آن عاشق شبیه سازی دانشجویی ، ان نبرده از مشکلات دانشجویان بویی ، آن سازنده لیسانس بصورت سری دوزی ، آن سینه چاک دانشجویان پولدار امروزی ، آن آسمان جیبیش همیشه آبی ، مولانا عبدا... اِبن جاسبی ، از نوادر دوران بودو از خازده های طهران بود .

نقل است که چون ثبت نام در انتخابات ریاست جمهوری نمود وعده ها بداد که این کنم و آن کنم و کنکور را آزاد کنم و همۀ دانشجویان را داماد کنم و از این همه افتخارات به خود باد کنم ! و چون خود از کنکور انتخابات رد بشد کاری بس عالی کرد و دق دلی اش را بر جوانان خالی کرد از بابت بالا بردن مجدد شهریه ها !

گویند که چون National Bank  ورشکست بشد دست نیاز به سوی وی دراز کرد تا مگر وامی گیرد و او هیچ مضایقه نکرد و پولها بداد و سودها بگرفت و چون دانشجویان وام بخواستند امتناع بکرد و چون علتش پرسیدند بگفت انصاف نباشد که پول خودشان را به خودشان وام دهیم !

و گویند چون شنید اول زن پارسی قصد عزیمت به فضا دارد ، فی الفور خودرا به وی رسانید و بگفت : « یا اَیتها الآبجی ،اِذا نَزل فِی المِریخ فقل با المریخیون : "نحن حاضرونَ فی الافتتاح الدانشکدةِ فی الآنجا "!!!»

و نشان به آن نشان که E.T  فارغ التحصیل دانشگاه مریخ است و همچنان بیکار ... !

 

 

ای خدا من نصف شب ترسیده ام                           خواب یک دانشگهی را دیده ام !

راه  خوابم   ناگهان   پرشیب  شد                          خواب دیدم مدرکش تصویب شد!

داد می زد  آن رئیسش   پشت میز                         ای  شما  دانش پژوهان  عزیز !

این   مکان    دانشگه   آزاد   من                          یک عروس است و شما داماد من

این  عروس  ما  نخواهد  مهریه

جای  آن  اما  بده  هی  شهریه !

 

گاز اشک آور

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 و ساعت 0:9 | |

صدای پای طنز

اهل طنزستانم

« روزگارم بد نیست »

تکه طبعی دارم ،اپسیلون ذوقی هم !

و حواسی که در این نزدیکی است

روی این شلغم ها

                   پای آن خرزهره !

دائماً خندانم !

گاهگاهی شعرکی می سازم طنز آمیز ،

می دهم دست شما

تا دل تنگ شما را بکند خوب فراخ !

چه خیالی ! چه خیالی !من خودم می دانم

                          شعرهایم خنک است !

خوب می دانم من ،

حوض شعرم پرسوزن ماهی است

اهل طنزستانم

نسبم شاید برسد به «عبید»

                 یا که «ملا نصرالدین »!

پدرم پشت دو سال «مردودی » ،پشت دو برف

یک شبی زد به پس گردن من با این حرف :

« هرکسی یک پسری (!) دارد و من هم دارم !»

یعنی من کم دارم !

همه گویند که فرزند تو قدری لوس است !

سهم این جمع از این باغ گل نسترن است ،

سهم من « کاکتوس » است !

من گدایی دیدم ، ده دلاری می خواست !

سارقی دیدم دل کنده  ز بانک

از در پشتی دانشگه آزاد به بالا می رفت !

تخم مرغی دیدم ، پرکشید از سفره !

و هواپیمایی که در آن اوج هزاران پایی ،

                   چرخش ،پنچر شده بود!

پدری سنگ به دیوار دبستانی زد

                         «غیرپولی » اسمش !

سفربرق به خاموشی

سفر سوبسید تا مرز فراموشی !

جنگ آبگوشت با خالی یک معده !

فتح یک شهر به دست سی دی !

« زندگی رسم خوشایندی است »

زندگی یافتن دو تّا اتاق خالی است

اهل طنزستانم ، « روزگارم بد نیست »

بگذریم از شوخی ،

                          شعرم اشک آور نیست ؟!                                  

                                                                      « گاز اشک آور»

 

 

 

+ نگارش توسط مجید رحمانی صانع در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 و ساعت 0:4 | |